The Colour Of Life...

The Color Of Life สีสัน กับ ชีวิต : ความกล้าหาญ

เรารู้กันอยู่แล้วว่า สังคมนิยมยกย่องคนกล้าหาญ ที่กล้าต่อสู้ซึ่งๆหน้า
แต่มันก็เป็นเช่นความดีและความชั่วนั่นแหละ ทั้งๆที่เรารู้ว่าอะไรดีอะไรชั่ว
เราก็ยังเว้นจากความดี แล้วทำแต่ความชั่ว.
มีบางคนไม่ชอบสู้กับใครซึ่งๆหน้า ชอบเก่งลับหลังคนอื่นบุคคลประเภทนี้
จัดว่าเป้นมนุษย์ที่เลวที่สุดในบรรดามนุษย์ทั้งปวง โดยเฉพาะพวกชอบนินทาลับหลัง
ไม่น่าเรียกว่าคนเลย เพราะการพูดจาใส่ร้ายคนอื่นโดยที่เขาไม่มีโอกาสตอบโต้
เป็นการกระทำที่เรียกว่าไม่กล้าสู้หน้านั่นเอง ซึ่งก็เปรียบได้ดังไอ้พวกที่เราเรียกว่า "หมาลอบกัด" นอกจากไอ้พวก "ลอบกัด" นี้แล้วยังมีอีกพวกหนึ่งคือ พวกที่ชอบยืนโก้งโค้ง มือกุมเป้ากางเกง แล้วพูดจา "ครับผม "ลูกเดียว ซึ่งนักจิตวิทยาได้วิเคราะห์แล้วสรุปว่า ไอ้คนประเภทนี้ คือคนที่ไม่ต้องการรับผิดชอบในเรื่องใดๆทั้งสิ้น คนพวกนี้จะคิดในใจว่าขอให้เราปลอดภัยไว้ก่อนหากจะทำอะไรด้วยความคิดริเริ่มของตนเองแล้วจะกลัวถูกตำหนิลงโทษ คนเหล่านี้จะไม่มีวันกล้าตัดสินใจทำอะไรด้วยตัวเอง คนที่ไม่กล้ารับผิดชอบเหล่านี้ จะหาความเด็ดขาดมั่นใจจากพวกเขาไม่ได้เลย พวกมันมักจะชอบอ้างโน่นอ้างนี่ มีข้อแม้ตลอดเวลา และจะกลัวการถูกตำหนิที่สุด.
ในการที่เราต้องการที่จะก้าวไปสู่จุดหมายปลายทางที่เราตั้งเป้าไว้แล้วนั้น เราจะทำตัวเป็นคนขี้ขลาดไม่ได้จะมามัวลังเลใจรีรอไม่กล้าลงมือทำ ไม่กล้าตัดสินใจก็ไม่ได้เช่นกัน เราจะต้องมีความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวที่จะตัดสินใจด้วยตัวเราเองจะมาทำตัวเป็นพวก " ไม้หลักปักขี้เลน " ก็ไม่ได้ด้วยความคิดแบบที่ว่า-
" เอ้อ ไอ้นั่นก็ดี ไอ้นี่ก็ดีเหมือนกันนี่หว่า " จะทำให้เราเป็นคนที่ไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควร.
หากคุณรู้ว่า คุณเป็นบุคคลประเภทที่ได้อ่านมานี้แล้วละก้อ จงพยายามปรับปรุงตัวเสียใหม่
เพราะว่า การใช้วิธีโยนหัว โยนก้อยนั้นยังจะดีกว่า การลังเลใจรีรอไม่กล้าลงมือทำ